Ποιοι ήταν οι Θράκες; (σύμφωνα με την Βικιπαίδεια και την πλειονότητα των ιστορικών)

Ο ιθαγενής πληθυσμός της Θράκης ήταν μια Ινδο-ευρωπαϊκή φυλή που καλούνταν Θράκες. Από νωρίς δέχτηκαν την πολιτιστική επιρροή των Ελλήνων διατηρώντας όμως για πολύ καιρό την γλώσσα και τον πολιτισμό τους. Καθώς δεν μιλούσαν Ελληνικά, θεωρούνταν από τους Έλληνες βάρβαροι. Οι πρώτες ελληνικές αποικίες στην Θράκη, ιδρύθηκαν τον 6ο αιώνα π.Χ..

Η Θράκη νότια του Δούναβη (εκτός από την περιοχή των Μπεσσί) για μισό αιώνα ήταν προσαρτημένη στην Περσία από τον Δαρείο τον Μέγα, που πραγματοποίησηε εκστρατεία στην περιοχή από το 513 π.Χ. έως το 512 π.Χ.. Η Θράκη κατακτήθηκε από τον Φίλιππο Β' της Μακεδονίας κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. και ανήκε στον βασίλειο της Μακεδονίας για ενάμιση αιώνα. Μετά τον Γ' Μακεδονικό Πόλεμο, η Θράκη έγινε χώρα υποτελής στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Το 279 π.Χ. Κέλτες εισέβαλαν στην Μακεδονία, νότια Ελλάδα, και Θράκη και ενώ εκδιώχθηκαν γρήγορα από την νότια Ελλάδα και την Μακεδονία, παρέμειναν στην Θράκη έως το τέλος του αιώνα.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7

.......................................

Και αναρωτιέμαι τώρα εγώ, ο μικρός, αμόρφωτος και αφώτιστος νέος: Αφού οι Θράκες ήταν βάρβαροι και δεν μιλούσαν ελληνικά, τότε γιατί ο Θράκας, Ορφέας (γιός του Οίαγρου, βασιλιά της Θράκης / κατά άλλους, γιός του Απόλλωνα-ήλιου, από τον οποίο διδάχθηκε την μουσική / θεωρήθηκε ένας από τους βασικούς ποιητές και μουσικούς της αρχαιότητας / θεωρείται πως δίδαξε στην ανθρωπότητα τις τέχνες της φαρμακευτικής, της γραφής και της γεωργίας. Στενά συνδεδεμένος με τη θρησκευτική ζωή, ο Ορφέας ήταν οιωνοσκόπος και μάντης. Εξασκούσε μαγικές τέχνες, ιδιαίτερα την αστρολογία, ίδρυσε ή κατέστησε προσβάσιμα πολλά σημαντικά μυστήρια, όπως αυτά του Απόλλωνα και του "Θρακικού" θεού Διονύσου. Καθιέρωσε τελετουργικά, δημόσια και ιδωτικά, και υπαγόρευσε αρχικές και εξαγνιστικές τελετουργίες.) επιλέχθηκε να συμμετέχει στην Αργοναυτική εκστρατεία;

Ο Ιάσονας είχε πληροφορηθεί από τον κένταυρο Χείρωνα πως μόνο με τη βοήθεια του Ορφέα θα μπορούσαν να περάσουν άθικτοι από τις Σειρήνες.
Οι περήφανοι Έλληνες θα έπαιρναν μαζί τους έναν βάρβαρο;

Αφού οι Θράκες είχαν δική τους γλώσσα και δε μιλούσαν ελληνικά, τότε πως οι Ορφικοί Ύμνοι γράφηκαν και τραγουδήθηκαν στα ελληνικά;

Βρε, μήπως μας παραμυθιάζουν;

Μια ιστορία της γιαγιάς...

Ένας από τους λόγους που μου αρέσει να κάθομαι με την γιαγιά μου είναι ότι τις περισσότερες φορές μου διηγείται ιστορίες. Ιστορίες που συνήθως έχουν σαν θέμα την γειτονιά, όπως αυτή ήταν στα χρόνια της νιότης της. Μου λέει πως ήταν παλιά η γειτονιά, πως ήταν οι γείτονες, τις συνήθειες αυτών, τον τρόπο ζωής τους, διάφορα αστεία περιστατικά που συνέβησαν και άλλα. Η παρακάτω ιστορία είναι λίγο διαφορετική από την άλλες.

Κάποια μέρα, η ξαδέρφη της η Αναστασία - που τότε ήταν σε νεαρή ηλικία - μαζί με την μάνα της την Λενιώ και άλλες τρεις γειτόνισσες κατέβαιναν έναν λόγκο, για να γυρίσουν σπίτια τους. (Η γιαγιά μου δεν ήταν μαζί τους. Δεν θυμάται το μέρος που είχαν πάει και γιατί, αλλά θυμάται τον λόγκο απ' όπου γύριζαν. Ήταν κοντά σε κάτι ελαιώνες, που τώρα πλέον δεν υπάρχουν, αφού η περιοχή έχει γεμίσει σπίτια.) Καθώς περπάταγαν, είδαν στον λόγκο τρεις πανέμορφες γυναίκες, που δεν τις είχαν ξαναδεί ως τότε... Ενώ πέρναγαν από μπροστά τους, οι τρεις γυναίκες άρχισαν να φωνάζουν: "Λενιώ, μωρή Λενιώ!". (Η Λενιώ, που ήταν θεία της γιαγιάς μου, λέγανε πως έλεγε τα χαρτιά και είχε την ικανότητα να προβλέπει το μέλλον.) Τότε η Αναστασία, αφού άκουσε τις γυναίκες να φωνάζουν την μάνα της, είπε στην μάνα της: "Μαμά, σε φωνάζουν...". Εκείνη την στιγμή, η Λενιώ είπε στην κόρη της και στις άλλες τρεις γειτόνισσες:"Κορίτσια, μη γυρίσετε πίσω", έβγαλε ένα τσιγάρο και άναψε, ενώ έβγαλε τον σταυρό της - που τον φορούσε στον λαιμό - έξω από τον γιακά της... Ύστερα, αφότου απομακρύνθηκαν από κείνο το σημείο, τους είπε πως εκείνες οι τρεις πανέμορφες γυναίκες ήταν νεράιδες.

Από τότε και για αρκετά χρόνια μετά, αυτό το γεγονός γίνονταν αρκετές φορές θέμα για συζήτηση. Η εξήγηση της γιαγιάς μου είναι ότι απλά οι τρεις ωραίες γυναίκες ήταν γνωστές της Λενιώς και τίποτα παραπάνω. Δεν πιστεύει ότι υπάρχουν νεράιδες και αερικά.

Πάντως, όποιος έχει λίγες γνώσεις πάνω στο θέμα, από την αντίδραση της Λενιώς βγάζει άλλο συμπέρασμα από εκείνο που έβγαλε η γιαγιά μου.

Βρήκα την οστεοθήκη του Ιησού

Το καλοκαίρι, καθώς έσκαβα στον κήπο μου για να θάψω ένα κόκκαλο, άρχισα να αισθάνομαι κάτι σκληρό στα νύχια μου. Ήταν μια μαρμάρινη οστεοθήκη. Την ξέθαψα αμέσως και την άνοιξα. Ήταν γεμάτη κόκκαλα! Με το που τα είδα, είπα φωναχτά: "Ω Χριστέ μου... κοίτα πόσα κόκκαλα! Είναι όλα δικά μου! ". Εκείνη την στιγμή τα κόκκαλα άρχισαν να τρίζουν... Ξαφνιάστηκα! Τότε, είδα ένα όραμα. Ήταν ο Ιησούς με έναν άσπρο χιτώνα και μου είπε: "Βρομώσκυλο, μη τα φας! Είναι δικά μου τα οστά! Τα οστά του Κυρίου σου! ... Άσε που δεν είναι και νόστιμα, τους έχουν ρουφήξει το μεδούλι οι ρασοφόροι βρικόλακες.". Τότε γονάτισα, έκανα τον σταυρό μου και το όραμα τελείωσε. Αφού εξέτασα την οστεοθήκη, είδα πως έγραφε στην δεξιά πλευρά: "Wow my Jesus Christ!". "Wow, my Jesus Christ", φώναξα!

Αν και η ανακάλυψη έγινε το καλοκαίρι, περίμενα να έρθει το Πάσχα να την δημοσιοποιήσω, γιατί μόνο τότε πουλάνε αυτά τα θέματα. Αλλά ρε γαμώτο, με πρόλαβε ο Terminator πάνω στον Τιτανικό!

Λίγο πιο πέρα, βρήκα και το χαμένο ευαγγέλιο του Επαμεινώνδα του προφήτη και ρεμπετομάρτυρα. Μεταξύ άλλων, το ευαγγέλιο λέγει: "Ω άνθρωπε, ζώο γεννιέσαι και ζώο πεθαίνεις! Τι κι αν περνάνε οι καιροί; Το ίδιο μαλάκας μένεις!"
Το ευαγγέλιο είναι γραμμένο στα αρχαία ελληνικά, αφού όλοι οι Ευαγγελιστές, οι περισσότεροι μαθητές του Χριστού (εκτός του Ιούδα) και η Παρθένος Μαρία ήταν ΈΛληνες (σύμφωνα με τον φυσικό, παραφυσικό, μεταφυσικό, προφήτη, αστρονόμο, αρχαιολόγο, ιστορικό, ερευνητή, εκδότη και πλασιέ Λιακό).

Τα ιστορικής και θρησκευτικής σημασίας ευρήματα εκθέτονται στον τόπο της ανασκαφής τους. Η είσοδος είναι 50 ευρώ. Στην τιμή συμπεριλαμβάνεται και το αντίδωρο. Οι δωρεές είναι δεκτές, γιατί πρέπει να συνεχιστεί η ανασκαφή για να βρεθεί ο αληθινός τάφο Του και το "Άγιο Δισκοπότηρο".


Υ.Γ. Σε λίγο καιρό, κάποιοι θα προσπαθήσουν να αποδείξουν πως ο Ιησούς ήταν ο Απόλλωνας.

(Μη βιαστείς την Άνοιξη πάνω στο στήθος σου να φέρεις...)

Μη βιαστείς την Άνοιξη πάνω στο στήθος σου να φέρεις,
για ο ήλιος είναι καυτός και την σάρκα σου ίσως κάψει.
Στέκεις ορθή από κάτω του και ακίνητη τον προσμένεις.
Οι επωδές σου δε φθάνουνε στην φλόγα του για ν' ανάψει.

Θέριεψαν οι καιροί· κι οι βασιλιάδες τους κρυφτήκαν
πίσω από βράχους τεράστιους που οι μελωδίες δε φθάνουν
- το χώμα πέτρα έγινε - κι ένα με τους βράχους γινήκαν·
γι' αυτό οι άρες και τα γητέματα πάψανε πια να πιάνουν.

Από τις κερήθρες των μελισσών, τα μέλια σταματήσαν·
φαρμάκι σταλάζουνε πηχτό· χολή και ξίδι στάζουν.
Οι νύχτες οι φεγγαρόλουστες με αγάπη μας μεθύσαν
και τώρα, το γυάλινο μας όνειρο, νωχελικά το σπάζουν.

Εγώ μαζεύω τα θρύψαλα και για φυλαχτό σου τα ράβω
μέσα σε ύφασμα λινό· στον λαιμό σου να το κρεμάσεις.
Μα εσύ ξεθάβεις πεθυμιές που, με τόσο κόπο τις θάβω...
Τι κρίμα; Όσα ξέθαψες, θες τώρα να τα ξεχάσεις.

Ας κάνουμε μια υπόθεση μήπως και βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα

Υπόθεση:

Ας υποθέσουμε ότι ζεις μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο σκουπίδια. Είναι ο μόνος χορός που είναι ολοκληρωτικά δικός σου, μα βρωμάει. Αυτή η βρώμα είναι ο κύριος λόγος που σε κάνει να θες να φύγεις από το δώμα σου.

Οι επιλογές που έχεις είναι δυο:
α) να φύγεις (όπως συνηθίζεις να κάνεις).
β)να μένεις και να καθαρίσεις.


α' επιλογή:
Με τα να φεύγεις και μετά να ξαναγυρίζεις, το μόνο που καταφέρνεις είναι να αναβάλεις το να βρείς λύση στο πρόβλημα σου και τίποτα παραπάνω. Είναι σαν να τρέχεις να κρυφτείς κάπου αλλού και να εθελοτυφλείς! Αυτό δηλώνει δειλία, ανευθυνότητα και μη αποφασιστικότητα. Όταν γυρίζεις το δωμάτιο είναι πιο βρώμικο και σκονισμένο από ότι το άφησες, έτσι επιδεινώνεται η κατάσταση του και συνεπώς και το πρόβλημα σου.
Το να φύγεις και να βρείς κάποιο άλλο δωμάτιο να κάνεις δικό σου, είναι μια λύση. Φτάνει μονάχα να μη κάνεις τα ίδια λάθη που έκανες με το παλιό σου δωμάτιο. Ίσως να είναι η πιο δύσκολη και η πιο επώδυνη λύση, γιατί αν βρείς κάτι καινούριο, πρέπει να το φτιάξεις από την αρχή, ώστε να γίνει αρεστό σε σένα και να μπορέσεις να βιώσεις μέσα του. Όμως αν δεν είναι μονάχα η βρώμα που σε ενοχλεί και σε σπρώχνει να φύγεις - αλλά και κάτι άλλο - τότε αξίζει ο κόπος να το κάνεις.

β' επιλογή:
Το να κάτσεις να καθαρίσεις κάτι που βρωμάει είναι κουραστικό και θέλει θέληση και επιμονή. Πρέπει να αρχίσεις βάζοντας τα πράγματα σε μια τάξη κι ύστερα να αρχίσεις να ξεφορτώνεσαι τα σπουπίδια. Αν η ακαταστασία είναι μεγάλη χρειάζεσαι πολύ χρόνο, μα αξίζει. Αξίζει γιατί είναι ο πιο σίγουρος και ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να ομορφύνεις τον χώρο σου και κατά συνέπεια και την ζωή σου. Εκτός αυτού, θα απαλλαγείς για λίγο από την βαρεμάρα και την ανία που έχεις φυτεμένη μέσα σου. Και σαν δεις το αποτέλεσμα, τότε θα καταλάβεις πως πρέπει να αγωνίζεσαι για να κατακτήσεις αυτά που ποθείς και για να νιώσεις πληρότητα.



Συμπέρασμα:

Θα πέσω για ύπνο!

Bye bye μπλογκάκι!

Τις τελευταίες μέρες αισθάνομαι πολύ κουρασμένος.

Αυτή είναι η αιτία που για λίγες μέρες θα κατεβάσω ρολά, για ανασυγκρότηση ζωτικών και πνευματικών δυνάμεων.

Ύστερα, θα πάω ένα ταξιδάκι για να ισορροπήσω λιγάκι...

Θα πάρω τις κοτσίδες μου, το τρίχορδο μου και βζουυυυυυυυυυυυύμ... θα φύγω!

Όταν και άμα (γιατί μπορεί να σκαλώσω πουθενά) γυρίσω (κάπου τον Μάη υπολογίζω) θα ξεκινήσω πάλι να γράφω.

Έως τότε, καλό μου μπλογκάκι, να σαι φρόνιμο και να προσέχεις!

Σε φιλώ σταυρωτά (για να μην μας παρεξηγήσουνε οι παλιoχαρακτήρες)!

Bye bye! :-)



Υ.Γ.(άσχετο): Όσοι αισθάνονται ντροπή, αγανάκτηση και λύπη για τα "έκτροπα" των φοιτητών, απλά να συλλογιστούνε ποιοι ήταν υπεύθυνοι για την διαπαιδαγώγηση και την ανατροφή τους!
Και ένα τραγουδάκι σχετικό:

Ελλάς

Τα μυρμήγκια στους φωτεινούς σου κήπους
σκάψαν τύμβους, κι θάψαν το ένδοξο σου πνεύμα.
Χρυσοί σταυροί πάνω απ' τους μαρμάρινους στύλους
είν΄ αγιασμένοι από θυμιατά ολόγιομα με ψέμα.

Στο σαλόνι σου, τρώγουν, πίνουν οι παλιάτσοι
και στις κάμαρες σου, ξαποσταίνουν οι λίστες.
Γύρο από το τζάκι σου, θρονιάστηκαν οι τσάτσοι
και εξασκούνται στις πισώπλατες τις μαχαιριές.

Στην σοφίτα σου, κάποιοι έχουνε κλειδώσει
το φιλότιμο σου μαζί με την ιστορία.
Τα χρυσά σου χρόνια, τα έχουν αμαυρώσει
και φτιάχνουν μύθους για εκπαιδευτικά βιβλία.

Οι φίλοι, οι αδερφοί, οι γείτονες σου
με αίμα και προσφυγιά σε έχουν κεράσει.
Mα τα παιδιά σου, ξέχασαν τις πληγές σου
κι κάθε αξία απ' τη ζωή τους έχουν χάσει.

Πως μου ζητάς κι άλλο υπομονή να κάνω;
Πως μου ζητάς στο πλάι τους να ζήσω;
Εκείνοι έχουν χάσει αυτό που εγώ δεν χάνω:
την ομορφιά σου - θέλω ασπίλωτη ν' αφήσω.